Путешествие Устойчивость

Arthur Sendas was born in Arapiraca, in the rural interior of Alagoas, with acromatopsia — a condition that causes color blindness, low vision, and migraine attacks that could leave him seeing only blurry shapes for days. "I can't see depth; it's as if everything were 2D. If there's a hole in the middle of the street, I won't see it," Arthur explains.

Jego dzieciństwo było trudne. Arthur, syn nauczyciela i technika rolniczego, dorastał w rodzinie mieszczańskiej, dopóki uzależnienie ojca od alkoholu i hazardu nie odebrało mu wszystkiego. W wieku 13 lat rodzina straciła dom i samochody i popadła w długi, przenosząc się do miejsca bez drzwi i tynku, gdzie brakowało wody, a deszcz moczył łóżka.

Również w wieku 13 lat Arthur założył swój pierwszy biznes: sprzedawał płyty CD w centrum Arapiraca, aby opłacić szkołę, internet i pomóc w domu. Komputer i książki pozostałe z dawnego życia stały się jego azylem – i tam nauczył się programować.

Później, już w trakcie studiów technicznych, zamienił tę pasję w cel: jego ostatnim projektem była gra dla osób niewidomych, w którą można grać za pomocą poleceń głosowych i wskazówek dźwiękowych. To zasiało ziarno aplikacji See U.

W 2009 roku Arthur poznał Sérgio Gomesa Júniora, kolegę z klasy, który cierpiał na chorobę zwyrodnieniową i wiedział, że oślepnie. Pierwszego dnia zajęć Júnior powiedział, że wybrał ten kurs, aby pewnego dnia zbudować rozwiązanie, które będzie jego oczami. Tego dnia oboje zostali najlepszymi przyjaciółmi – ​​obiecując, że wspólnie zbudują te oczy.

W 2013 roku, wraz z pojawieniem się Google Glass, Arthur wyobraził sobie okulary, które mogą wykrywać przeszkody na swojej drodze. Wraz z Júniorem i Jaqueline Sendas – inżynierem, swoją dziewczyną, a dziś żoną – zbudował prototyp i zgłosił projekt do konkursu dla startupów w Portugalii.

Akceptacja była zaskoczeniem. „Nigdy nie wyobrażałam sobie, że zostanę zaakceptowana. Pochodzę z wiejskiego stanu Alagoas, z bardzo skromnej rodziny, więc wydawało mi się to bardzo odległe”. Nie mając środków na podróż, nie wzięli udziału w wydarzeniu, ale potwierdzenie ich obecności pozwoliło im przetrwać. Okulary przekształciły się w naszyjniki, bransoletki i wreszcie plakietkę powiązaną z aplikacją – podczas gdy Júnior tracił wzrok, a pilność tylko rosła.

Wszystko zmieniło się w 2019 roku, kiedy mama Arthura zmarła na stwardnienie zanikowe boczne. „Zacząłem bardziej zastanawiać się nad tym, co robię i przyczynami tego stanu rzeczy”. Pandemia, która po niej nastąpiła, przyniosła moment, w którym można było całkowicie skupić się na projekcie.

Potem przyszła prośba, która wszystko zmieniła. Na urodzinach Edu, niewidomego chłopca i syna przyjaciela, dziecko spełniło swoje życzenie: chodzić bez laski i widzieć świat. „Dlaczego tylko wujek Júnior może to zrobić?”

To była wskazówka, której potrzebowali: zmienić historię swojego życia w produkt, który może zmienić życie milionów. W 2022 roku cała trójka odeszła z pracy i oficjalnie założyła aplikację See U. Wzięli udział w programie Startup Nordeste (Sebrae) z mentoringiem i 6-miesięcznym grantem oraz zabezpieczyli sponsoring w chmurze od Google, Microsoft i AWS.

W październiku 2023 r. została uruchomiona aplikacja See U. W tym samym miesiącu grupa doznała druzgocącego ciosu: Sérgio Gomes Júnior zmarł, ofiara dystrofii mięśniowej Beckera. „To było bardzo trudne. Był kimś więcej niż partnerem, był przyjacielem”.

Na kilka dni przed śmiercią Júnior pożegnał się: „Zrobiliśmy coś niesamowitego, prawda? Będę żyć w Tobie i w aplikacji See U. Idź dalej, nigdy nie przestawaj, dopóki każda niewidoma osoba na świecie nie przejrzy”. Projekt prawie się na tym zakończył, ale Arthur i Jaqueline postanowili dotrzymać tej obietnicy.

Niedługo potem u Arthura zdiagnozowano raka gardła. Stracił głos, a lekarze nie dawali nadziei na powrót do zdrowia. Spędził około miesiąca w śpiączce; jego powrót uznano praktycznie za cud.

Podczas jego nieobecności firma prawie upadła: pracownicy odeszli, a aplikacja przestała być aktualizowana. Zachowano jednak bezpłatny dostęp dla zarejestrowanych użytkowników, a Google zobowiązał się pokryć koszty serwera.

W 2024 roku Arthur i Jaqueline przebudowali wszystko od zera i przekształcili model: od sprzętu (plakietki) do czystego oprogramowania, działającego na dowolnym smartfonie. Echolokacja przekształca przeszkody w dźwięki przestrzenne, niczym „syntetyczny sonar”; sztuczna inteligencja czyta znaki i książki, opisuje obiekty i sugeruje trasy; a rzeczywistość wirtualna pozwala użytkownikom ćwiczyć ścieżki przed przejściem nimi w prawdziwym świecie.

W 2025 roku aplikacja See U została wyróżniona nagrodą eAwards Brasil od Fundacji NTT DATA — zwycięzca spośród 256 projektów, który zdobył miejsce w światowym finale. Obecnie jest ponad 130 000 użytkowników, a misja jest kontynuowana.

"Слово, которое определяет приложение See U, — это автономия. И автономия заключается не в том, что вам не нужна помощь — помощь нужна каждому. Речь идет о радости делать то, о чем вы никогда не думали, что сможете".